PKN
Ichthuskerk Voorthuizen
 
Ter overweging Ter overweging
Leven in coronatijd
We zijn even stilgezet. De één ziet deze tijd als een mooie tijd om na te denken over wat je eigenlijk echt met je leven wil, terwijl de ander vooral door wil, liefst zo normaal mogelijk. De één wil snel weer door, de ander ziet de huidige tijd als een uitgelezen kans om nu echt verantwoord en duurzaam de samenleving te herstarten.
Nadenkend over deze twee opties gingen mijn gedachten even terug naar de 16de eeuw en de krant hielp erbij.
“Een bosschage en vier grote eiken in een open akkerland herinneren daaraan en markeren de plek. Van de weg loopt een trapje met zeven treden naar beneden. De entree wordt geflankeerd door grote paarse rododendrons. Een recht paadje leidt naar een monumentje waarnaast aan beide zijden een klein zwart kruis met witte randen staat. Ter nagedachtenis aan de Alphense pastoors Adriaensen en Van den Heuvel. De eerste stierf op 30 juni 1604, de tweede op 20 oktober 1625. Van Eijck: ,,Beiden bij het behandelen van de pestslachtoffers, maar de schout van Alphen wilde ze niet bij de kerk laten begraven.”
In een tijd dat dokters en pastores nog één en dezelfde persoon waren. Zielenheil en lichamelijke gezondheid werden door één geneesheer verzorgd. Er was ook geen ruimte om even rustig te bezinnen. Het was overleven, veel armoe en zoeken naar eten, of sterven aan de ziekte of door de honger.
Op een begraafplaats in Brabant is er aandacht voor de pestslachtoffers van toen. Er was geen plek voor die slachtoffers op het gewone kerkhof. Begin twintigste eeuw werd gezocht naar de begraven slachtoffers van toen en er werd gebeden voor hun zielenheil. Er was trouwens in de 16de eeuw toch ook een soort quarantaine met 31 maatregelen voor de regio Breda. Werd je van pest verdacht: thuisblijven!
Verder gaat de vergelijking gelukkig niet op, het virus lijkt nu onder controle, al beheerst het ons leven nog behoorlijk. Mogen er weer festivals? Blijven theaters en kerken voor kleine groepen geopend of mogen er weer meer in? Blijft de 1,5 meter? Zijn we echt de knuffel, de drie zoenen bij ontvangst, de handdruk in contacten met anderen dan eigen gezinsleden of directe kennissen, voorbij?
Gemeente zijn, gemeenschap zijn heeft iets te maken met familie zijn, familie in Christus. Dat suggereert dat we misschien minder voorzichtig zouden moeten zijn, want wij zijn immers één in Christus… of daagt het ons uit juist wel de regels strikt te houden, juist omdat we één in Christus zijn en die handdruk of die schouder om uit te huilen er beter even niet letterlijk kunnen zijn, om het virus tegen te houden. Dat betekent wel, dat we nog intenser met onze aandacht bij elkaar moeten zijn. Nog opener, nog beter moeten kijken nu we niet kunnen voelen hoe die ander jouw hand vast pakt, nu je geen schouder kan zijn om uit te huilen. Nee, nu zit alle contact in de aandacht en de concentratie naar de ander toe. Er wordt wel gezegd dat ogen de spiegel van de ziel zijn. Dat betekent dus dat als je de tijd neemt de ander in de ogen te kijken je iets van de ziel kan en mag zien. En tegelijkertijd, laat je je in de ziel kijken?
Laten we hopen en bidden dat er meer ruimte en vertrouwen komt in de nabije toekomst, dat het virus echt getemd is en er weer meer ruimte gaat ontstaan om elkaar te ontmoeten van aangezicht tot aangezicht, van hart tot hart en wellicht van hand tot hand.

De zomer, iedereen is weg…
De zomervakantie heeft meerdere gezichten: op reis gaan en genieten van zon, zee of berglucht aan de éne kant en aan de andere kant zijn de thuisblijvers. In deze coronatijd hebben velen extra intens ervaren wat het is om alleen te zijn, om alleen op afstand gezelschap te ervaren van kinderen of geliefden. Appen en beeldbellen is voor veel mensen op leeftijd toch gewoner geworden, maar niet voor iedereen. En een foto’tje van een ver oord is anders dan dat je elkaar rechtstreeks in de ogen kan kijken. Hele verre reizen zullen er niet zijn deze zomer, maar toch, bezorgdheid over hen die op reis zijn zal misschien wel minstens zo groot zijn deze maanden.

Laten we ook deze maanden naar elkaar omzien: een belletje, een kaartje of even een bezoekje in de tuin. In het vertrouwen dat we nooit alleen zijn:
Dat God ons zal omarmen,
dat God ons zal beschermen,
dat God ons behoedt als we slapen,
dat God ons nabij is als we ontwaken,
dat God ons steunt als we bezorgd zijn,
dat God ons laat lachen als we vooruit kijken,
dat God zich laat horen in wat we zeggen en zingen en zwijgen,
dat God zich laat zien in onze levens.

Peter Breure
 
terug
 
 
Wijde kerk
 
.

 
Facebook

IK4Youth

meer
 
CONTACT
Als u vragen, opmerkingen of kopij heeft, kunt u mailen naar 
info@ichthuskerk-voorthuizen.nl,
 
Foto's op de website
Er kunnen foto's op de website worden gepubliceerd, waarop u duidelijk herkenbaar bent. Indien u daartegen bezwaar heeft, kunt u dat melden via info@ichthuskerk-voorthuizen.nl, waarna de desbetreffende foto zal worden verwijderd.
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.